Kronika Bychowca
„Kronika Bychowca” to nic innego, jak wersja innej kroniki zatytułowanej „Kroniki Wielkiego Księstwa Litewskiego i Żmudzkiego”. Spisana ona została w stuleciu szesnastym najprawdopodobniej z polecenia przedstawicieli trzech wysoko postawionych rodów (jednego magnackiego i dwóch książęcych). Kto konkretnie podjął się tego zadania, nie wiadomo – pewne natomiast jest to, iż człowiek ów był Rusinem wyznającym prawosławie. W kronice tej zawarty został opis wydarzeń, jakie od wieku trzynastego miały miejsce w Wielkim Księstwie Litewskim. Zdaniem specjalistów, autor połączył informacje podawane przez kilku kronikarzy, między innymi Jana Długosza. Historycy „Kroniki Bychowca” nie traktują na zasadzie wiarygodnego źródła historycznych informacji, albowiem znajduje się w niej mnóstwo sprzeczności, a pewne rzeczy są bardzo mocno wyolbrzymione, przez co nie można podchodzić do nich poważnie. Nazwa tegoż dzieła nawiązuje do nazwiska osoby, która w dziewiętnastym wieku przypadkiem odkryła je w bibliotece.
Tagi: , ,